درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : نویسنده
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
مطالب اینترنتی
شنبه 8 اردیبهشت 1397 :: نویسنده : نویسنده        


«نیك پارك»، نویسنده و كارگردان انیمیشن «انسان نخستین»:


عاشق اینم که مردم را با کارتون‌هایم بخندانم!


کودک و نوجوان > فرهنگی – اجتماعی – ترجمه‌ی سارا منصوری:
ساخت انیمیشن‌ به روش «استاپ‌موشن» (متحرک‌سازی اشیا) بسیار بسیار سخت است. معمولاً در بهترین حالت و در صورتی که همه‌‌چیز حاضر باشد، می‌شود روزی دو تا سه ثانیه از یک ‌انیمیشن سینمایی استاپ‌موشن را فیلم‌برداری کرد!

بنابراین كسی كه وارد این حرفه می‌شود، باید واقعاً عاشق كارش باشد. درست مثل «نیك پارك»، یكی از مشهورترین انیماتورهای سبك استاپ‌موشن در جهان كه می‌گوید از 12سالگی به‌ استاپ‌موشن علاقه‌مند شده و با دوربین مادرش اولین استاپ‌موشن‌هایش را می‌ساخته است.

نیك پارك، خالق انیمیشن‌های محبوب «والاس و گرومیت» و «فرار جوجه‌ای»، «شاون گوسفند» و…، همیشه در تولید آثار استاپ‌موشن در شركت «آردمن» به‌عنوان نویسنده، كارگردان، طراح یا تهیه‌كننده فعال بوده، اما حالا پس از 13سال، انیمیشن تازه‌اش را در مقام كارگردان روانه‌ی سینماهای جهان كرده است.

انیمیشن «انسان نخستین»، تازه‌ترین اثر این هنرمند انگلیسی است كه تلفیق عجیب و بامزه‌ای از روزگار انسان‌های نخستین و بازی فوتبال است!

این انیمیشن كمدی از 27 بهمن‌ماه روی پرده‌های سینمای جهان آمده و احتمالاً تا مدتی دیگر نسخه‌ی دوبله‌ی آن به سینماها یا شبكه‌ی نمایش خانگی ما هم می‌رسد.

به همین مناسبت ترجمه‌ی گفت‌و‌گویی را با نیك پارك برای شما انتخاب كرده‌ایم تا بیش‌تر با حال و هوای این انسان‌های نخستین بامزه آشنا شویم.

دوچرخه شماره ۹۱۹

  • بعد از 13 سال دوباره در مقام كارگردان به سینما بازگشتید. زمان زیادی است.

خب، حسابی مشغول بودم و روی انیمیشن انسان نخستین کار می‌کردم.

  • ایده‌ی انسان نخستین از کجا به ذهنتان رسید؟

بسیاری از ایده‌هایم، از طراحی‌ها و خط‌‌خطی‌هایی شکل می‌گیرند که در دفترچه‌‌ی طراحی‌هایم دارم. یادم است روزی بی‌هوا شروع به طراحی یک انسان اولیه کردم؛ یک انسان اولیه با همان شکل و شمایل معمول، در حالی که با گرزش به یک تکه‌ سنگ ضربه می‌زند.

ناخودآگاه با این حرکت او به یاد ورزش افتادم و ذهنم به سمت فوتبال رفت. فوتبال در اروپا شبیه یک آیین است که رسم و رسوم قبیله‌ای خود را دارد. برای یک لحظه کل ماجرای و داستان در ذهنم کامل شد و فهمیدم نقش اول فیلم بعدی‌ام، انسان‌های بدوی‌اند.

  • گفتید که ذهنتان ناخودآگاه به سمت فوتبال رفت. پس حتماً یک هوادار فوتبال دوآتشه هستید؟

نه، اصلاً! من در خانواده‌ای فوتبال‌دوست بزرگ نشدم. زادگاه من، شهر «پرستون» است که یک تیم فوتبال هم دارد. من هم کیفی دارم که لوگوی باشگاه فوتبال شهرم روی آن چاپ شده. تمام رابطه‌ی من با فوتبال به همین‌جا ختم می‌شود. حتی هرگز به تماشای یک مسابقه هم نرفته‌ام.

  • فیلم‌برداری آثار سینمایی با موضوع فوتبال بسیار دشوار است. شاید به‌دلیل نوع بازی فوتبال، تعداد زیاد بازیکنان، وسعت زمین و خیلی چیزهای دیگر. با این حال، انسان نخستین گونه‌ای از انیمیشن است که به عکس‌برداری متکی است و حتماً دشوارتر. چه‌قدر ضبط صحنه‌های فوتبال برایتان سخت بود یا شاید هم باید بپرسم چه‌قدر از آن لذت بردید؟

یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌های من در این انیمیشن، همین صحنه‌های بازی فوتبال بود. با خودم فکر می‌کردم که فوتبال و استاپ‌موشن با هم جور در می‌آیند؟ آیا کار خوب می‌شود یا قرار است که فقط حرص بخوریم؟

بعد به فیلم‌های فوتبالی زیادی فکر کردم که در برخی از آن‌ها بازیگرانی حضور داشتند که فوتبال بلد نبودند و حتی نمی‌توانستند نقش فوتبالیست‌ها را به شکل متقاعد‌کننده‌ای بازی کنند. یا در برخی فیلم‌ها، بازیکن‌های واقعی حضور داشتند که از بازیگری چیزی نمی‌دانستند.

این کند‌و‌کاوها برایم الهام‌بخش بود. می‌خواستم مسابقه‌ی‌ فوتبالی ترتیب دهم که پر از هیجان و شور و شوق باشد. پس چالش من این شد که از چه زاویه‌ای این مسابقه را به بیننده‌ام نشان دهم.

مخاطبان عادت دارند که فوتبال را از زاویه دید دوربین‌های تلویزیونی ببینند. اما من به زاویه‌ی دوربین از بالا فکر کردم، چون دید کلی و گسترده‌ای از زمین و موقعیت بازیکنان می‌دهد. اما باید به روشی سینمایی این کار را انجام می‌دادیم.

نسبت زمین فوتبال و اندازه‌ی عروسك‌ها مستلزم این بود که با تکنیک استاپ‌موشن فضای بسیار بزرگی را به این کار اختصاص دهیم که بسیار زمان‌بر و پرهزینه بود. پس از انیمیشن دیجیتال مدد گرفتیم تا تصاویر پس‌زمینه و برخی از حرکت‌ها را به شیوه‌ای که مد نظرمان بود انجام دهیم.

دوچرخه شماره ۹۱۹

  • این انیمیشن، تفاوتی مهم با دیگر تولیدهای استودیوی آردمن دارد؛ اکثر شخصیت‌های آن انسان هستند، در حالی که ما عادت کرده‌ایم که تولیدهای آردمن را با حضور پر رنگ حیوانات ببینیم.

هیچ‌وقت به این ماجرا، این‌شکلی نگاه نکرده‌ام. چون شخصیت‌های حیوان در كارهایم، بیش‌تر به سمت صفات انسانی گرایش دارند. انگار آدم‌هایی باشند که لباس حیوانات به تن کرده و ماسک حیوان به چهره زده باشند.

مثلا ً«گرومیت» را فرض کنید. اگرچه او یک سگ است، اما به‌نظرم توهین به اوست اگر با او مثل یک سگ رفتار شود. حتی بعضی از شخصیت‌های حیوانم، خودشان حیوان خانگی دارند! به نظرتان بامزه نیست؟

مثلاً در «فرار جوجه‌ای»، من به تک‌تک شخصیت‌ها نگاه انسانی داشتم و حالا به لطف سؤال شما یادم افتاد که بله، آن‌ها درواقع مرغ هستند!

  • ما حیوانات بامزه‌ی زیادی را در آثار شما دیده‌ایم. اما دایناسورهای این انیمیشن چیز دیگری هستند و حسابی باعث خنده‌ی تماشاگران می‌شوند! از کی به دایناسورها علاقه‌مند شدید؟

در واقع من همیشه طراحی‌های کارتونی را دوست داشتم. عاشق این هستم که مردم را با کارتون‌هایم بخندانم. اما نکته‌ای که به این انیمیشن و سؤال شما مربوط می‌شود این است که از وقتی به‌یاد دارم، طرفدار کارهای «ری هری‌هاوزن» (هنرمند انگلیسی و از قدیمی‌ترین طراحان جلوه‌های ویژه و استاپ‌موشن) بوده‌ام. دایناسورها مجذوبم می‌کنند.

در 12سالگی، «یک میلیون سال قبل از میلاد» فیلم مورد علاقه‌ام بود. همین فیلم بود که مرا ترغیب کرد که دوربین خانگی مادرم را بردارم و اولین استاپ‌موشن‌هایم را بسازم. یادم هست که دایناسورها و عروسك‌هایی با خمیر پلاستیسین می‌ساختم و به آن‌ها جلوی دوربین حرکت می‌دادم. تکنیک‌های مختلفی را امتحان کردم و هیچ تصوری نداشتم که قرار است در آینده انیمیشن کار کنم.

می‌توانم بگویم که خیلی تلاش کردم تا تکنیک مورد علاقه‌ام را پیدا کنم. گاه تحت‌تأثیر تکنیک انیماتورهای دیگر قرار می‌گرفتم. آثار «کات‌اوت كاغذی» (بریده‌جنبانی‌)‌ از «تری گیلیام» (انیماتور پیش‌كسوت) را دوست داشتم و مدتی تحت‌تأثیر آن بودم. بعد به مدرسه‌ی هنر و بعدتر به مدرسه‌ی فیلم‌سازی رفتم و این شد که «والاس و گرومیت» را ساختم و مسیر برایم روشن شد.

دوچرخه شماره ۹۱۹

  • دوست دارم بیش‌تر از تکنیک استاپ‌موشن بگویید. در این سال‌ها در آن تغییراتی داده‌اید یا به شیوه‌ی سنتی کار می‌کنید؟

استاپ‌موشن از تکنیک‌های سنتی انیمیشن است و ما تقریباً به همان روشی عمل می‌کنیم که ری هری‌هاوزن، دایناسورها و دیگر شخصیت‌هایش را حرکت می‌داد. در این تکنیک، برای هر عروسك یک آرماتور فلزی یا اسکلت‌بندی طراحی می‌شود که به انیماتور امکان می‌دهد که شخصیت را به حرکت درآورد.

انیماتور هر بخشی از اعضای عروسك، مثل چشم، دست یا پا را در برابر دوربین به حرکت در می‌آورد و یک عکس می‌گیرد و وقتی 24 عکس از آن حرکت ثبت شد، شما یک ثانیه از انیمیشن را دارید.

در این تکنیک در هر روز حدود دو تا سه ثانیه از انیمیشن عکس‌برداری می‌شود. در چنین پروژه‌ای اگر با حضور 35 تا 40 انیماتور بشود در یک هفته، یک دقیقه از فیلم را ضبط کرد، آن‌وقت آن هفته‌ی درخشانی برای تیم بوده!

  • اوه، کار نفس‌گیر و مشکلی به نظر می‌رسد.

سخت، ولی شیرین است. اگرچه تکنیک استاپ‌موشن از تکنیک‌های قدیمی انیمیشن است اما ما در استودیوی آردمن همیشه از انیمیشن دیجیتالی برای بهبود کیفیت کار و تسریع انجام پروژه استقبال کرده‌ایم.

در انسان نخستین، ناگزیر بودیم که از تکنیک دیجیتال هم استفاده کنیم. برای استادیوم فوتبال با هزاران تماشاگر یا برای آتشفشان‌ها و گدازه‌ها، کار با خمیر، دشوار و زمان‌بر بود و به همین دلیل از انیمیشن دیجیتالی هم استفاده کردیم.

البته باید اعتراف کنم که در قلبم، هنوز شیفته و دل‌بسته‌ی انیمیشن خمیری هستم و همیشه سعی کرده‌ام که انیماتورها را ترغیب کنم که به این تکنیک سنتی وفادار بمانند. در این انیمیشن مخصوصاً تا جایی که امکان داشت از همان تکنیک سنتی استفاده کردیم چون با بافت و فضای فیلم بسیار هم‌خوانی داشت.

چیزی در تکنیک انیمیشن خمیری وجود دارد که روح انیماتور را در کار برای همیشه ثبت می‌کند؛ به اثر انگشتان انیماتورها روی بدن خمیری شخصیت‌ها نگاه کنید، من عاشق این کیفیت و رد اثر هنرمند در فیلم هستم.

  • سؤال آخرم را دوست دارم درباره‌ی والاس و گرومیت بپرسم! باز هم آن‌ها را خواهیم دید؟ متأسفانه چندسالی است كه «پیتر سالیس» (گوینده‌ی والاس) را از دست داده‌ایم.

فکر می‌کنم خواست قلبی پیتر هم این بود که والاس و گرومیت ادامه داشته باشد. او صدای منحصربه‌فردی داشت. واقعاً سخت می‌شود جای خالی‌اش را پر کرد. او همیشه برای ما والاس باقی خواهد ماند.

خیلی دوست دارم دوباره با این دو شخصیت کار کنم، ولی فعلاً ایده‌ای برایشان ندارم. تنها چیزی که مطمئن هستم این است که هنوز کار ما با والاس و گرومیت تمام نشده.

دوچرخه شماره ۹۱۹



لینک منبع

مطلب عاشق اینم که مردم را با کارتون‌هایم بخندانم! در سایت مفیدستان.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر